Seks.. en hoe vaak doe jij het eigenlijk?

Ik krijg nogal wat vragen over mijn gezondheid, wat ik nu precies heb en hoe het allemaal gekomen is. Uiteraard geef ik daar graag antwoord op en uitleg over, immers ik vertel liever 300x hetzelfde verhaal dan dat ik mijn mond hou en de tamtam aan de slag gaat en er vervolgens een heel ander verhaal de ronde doet. Bovendien vind ik het gewoon helemaal niet erg als men ernaar vraagt.

Maar wat wel bijzonder is en wat ik echt heel raar vind, is dat mensen opvallend vaak heel benieuwd zijn naar mijn/onze intimiteit, ons seksleven. En dit gewoon, soms met een behoorlijke omweg, rechtuit durven vragen. Aan mijzelf, aan Len en het is zelfs aan mijn moeder gevraagd. En niet alleen door bekenden van mij hoor. Zelfs wildvreemden met wie ik een gesprek heb aangeknoopt (zoals de taxichauffeur) zijn er in geïnteresseerd. Blijkbaar is het een behoorlijk heet onderwerp. Want ja, hoe zit dat nou precies tussen ons? Kunnen wij het nog doen? Hoe vaak? En wanneer dan? En heb ik dan veel last nadien? Slik ik dan extra medicijnen? Of hebben we het gewoon maar ‘afgeschaft’?seks handicap beperkt chronisch ziek sex

Behoorlijk brutaal om te vragen, vind ik. Waarom is dit zo interessant voor iemand om te weten? Vroeger, toen ik nog gewoon ‘gezond’ en niet gehandicapt of beperkt was, is het nooit aan mij (of Len, of mijn ouders) gevraagd. Waarschijnlijk werd er toen aangenomen dat het geen probleem was en ik behoorlijk actief was? Of misschien werd er juist gedacht dat we het niet meer deden, dat kan natuurlijk ook.

Maar zodra je in een ander ‘hokje’ valt, ben je dus ineens heel anders en bijzonder.

Net of een gehandicapt iemand, chronisch zieke, een rolstoeler of anders-beperkte, hele andere of juist totaal geen intieme gevoelens meer heeft. Natuurlijk is dit onzin. ‘Wij’ zijn eigenlijk ook maar gewoon mens en dus hebben wij ook zin in seks (dat had je niet gedacht he ;)). En dus doen we het ook, op manieren die voor ons prettig zijn. Maar hé, dat doet iedereen, daarin zijn wij blijkbaar niet zo anders dus.

Natuurlijk kan seks voor een gehandicapte anders of moeilijker zijn, maar zeker niet onmogelijk. Laten we het een uitdaging noemen. En mocht het lichamelijk niet meer kunnen of niet gemakkelijk gaan, er is altijd wel een oplossing voor te vinden. Medicijnen, hulpmiddelen of speeltjes en daarnaast, seks is meer dan alleen ‘de daad’ an sich.seks sex rolstoel gehandicapt beperkt chronisch ziek

Toch vraag ik me af waarom men daar zo in geïnteresseerd is als je lichamelijk anders bent. Ik zag het laatst ook bij het programma ‘Je zal het maar hebben’ waarbij gevraagd werd aan een jonge man met een dwarslaesie of ‘hij’ nog werkte. Why? Duidelijk was dat hij het ook niet graag in geuren en kleuren en public op televisie wilde vertellen. En veel toegevoegde waarde aan het programma had het volgens mij ook niet.

Het lef van deze vragers vind ik ongekend. Je vraagt het toch ook niet zomaar even aan de buurman, je collega of je (schoon)ouders? Terwijl zij misschien wel meer (lichamelijke) problemen met hun seksleven hebben. Er is immers niet voor niets Viagra op de markt.

De eerste keren dat me dit gevraagd werd, werd ik er behoorlijk door overvallen en stamelde ik iets in de zin van.. uhh.. nou.. hoezo… Inmiddels dien ik ze direct van repliek. Goh, hoe zit dat bij jou dan, doen jullie het eigenlijk nog wel en hoe vaak? Kun jij het nog zelf of heb je ondersteuning nodig? Meestal komt er dan gestamel van hun kant. Iets in de trant van: nou.. uhh.. te persoonlijk.. zoiets dus. Waarna ik me hardop afvraag, waarom wil je het niet vertellen? Jij wilt het toch ook van mij weten? Jij bent toch ook ‘anders’, juist omdat je ‘gewoon’ bent? Is mijn wedervraag te persoonlijk? Dus mijn activiteiten zijn niet persoonlijk? Vreemd hoor, heb je nu misschien door hoe lomp en hondsbrutaal je bent?

Geloof me, het wordt me écht nogal eens gevraagd of er wordt een opmerking over gemaakt. Ik snap er niets van. Besef dat niet iedereen hier zo open en bloot over wil zijn en dit stukje privé wil houden. Bovendien, het zal mij echt worst wezen wat een ander doet, hoe vaak, wanneer en op welke plaats.

Zijn er dan echt geen belangrijkere dingen in de wereld?

bron afbeeldingen

37 Responses to “Seks.. en hoe vaak doe jij het eigenlijk?”

  • Jeetje, ik vraag me echt af waar sommige mensen het lef vandaan halen! Ben het helemaal met je eens, belachelijk ook dat wanneer jij het zelf vraagt het opeens ‘te persoonlijk’ wordt! Ik denk dat je met deze post heel wat mensen hun ogen doet openen, ontzettend goed geschreven!

  • schandalig vindt ik zulke vragen..waarom zou je dit moeten vertellen? wat voor waarde voegt dit toe?

    kan me voorstellen dat je hier lang over gedaan hebt om over te schrijven.

  • Vera:

    Nou ja zeg!! De brutaliteit! Ik zou hier echt flink pissig van worden.

  • Carolien:

    Het komt mij zeer bekend voor. Nu ik geen relatie heb is het minder. Maar zelfs op datingsites durven ze het te vragen. Ik zeg altijd. ben een mens van vlees en bloed, alleen ik ga rollend door het leven. Dat ze het zelfs aan je familie vragen vind ik wel heel brutaal

    • Voor jou zal het zeker ook bekend zijn ja. Maar zelfs op datingsites al? Weet je, ik weet dat seks belangrijk is in een relatie, maar jijzelf staat toch op één? Als het klikt en iemand houdt van je, komt de rest vanzelf wel (en is het tijd genoeg om daarover te beginnen en te zien hoe dat verder gaat).

      De volgende keer moet je maar gewoon zeggen dat de Kama Sutra er niets bij is ;).

      En het werd aan mijn moeder gevraagd toen ze op een terrasje wat zat te drinken. Ik was er niet bij, en werd gevraagd door iemand die mij kent. Echt, ze wist echt niet wat te zeggen en was helemaal verbaasd. Net of mijn moeder daarvan tot in detail (of alleen maar globaal) van op de hoogte is :S.

      • Carolien:

        Gewoon erg treurig. Moet eerlijk zeggen dat de datingsites tegenwoordig veel mannen opstaan die maar een ding willen. Ben er even klaar mee. Dan maar lekker vrijgezel blijven

  • Lekker onbeschoft dan :O

    Mja ik krijg ook wel vragen in de trant van “hoe hou je het in vredesnaam vol” en “ga je dan ook vreemd” als het onderwerp ter sprake komt dat mijn vriend geen seks voor het huwelijk wil omdat hij katholiek is. Ik respecteer dat gewoon en wacht wel een paar jaar dan. Als je van iemand houdt is dat geen probleem, knuffelen en zoenen is ook prima goed. Maar kennelijk kan de rest van de mensheid zijn of haar oerdriften niet onder de duim houden… Serieus, een beeeeeetje zelfdiscipline mag wel >_<

    • Nou Charlotte, dat vroeg ik me ook al van je af ;).

      Nee, zonder gekheid, zodra het bij een ander ‘anders’ gaat dan ‘normaal’, schijn je zo onbeschoft te mogen zijn om daar het fijne van te willen weten. Zeggen ze dan ook dat ze ‘het knap van je vinden dat je dat kan volhouden’? Is ook weer zoiets, waarom knap? Wat je zegt, zelfdiscipline/zelfrespect is zo verkeerd niet hoor.

      Dank je voor je comment en openheid. Go Charlie! :)

  • Vragen staat vrij…of je antwoord geeft dat is jouw zaak 😉

    Ff serieus…je hebt helemaal gelijk hoor, ik doe het precies zo. Jij vraagt het mij toch ook, dan moet je zelf ook antwoord durven geven, te persoonlijk? En voor mij niet? En het aan mensen gaan vragen die daar niets mee te maken hebben is helemaal brutaal, zeg.

    • Haha, ja da’s waar.

      Als mijn vriendin het zou vragen, zou ik het helemaal niet erg vinden en ik gewoon antwoorden (al moet ik wel eerlijk zeggen dat ik sowieso niet zo open en bloot daarin ben, maar allee). Maar wildvreemden? Nah.. en dan zeker niet flauw doen als je de bal terug krijgt :).

  • Petra:

    Waar halen mensen de brutaliteit vandaan???? Het zou niet eens bij me opkomen.

  • Wat een heerlijke blogpost om te lezen. Toen ik de titel las en de inleiding had ik zoiets van WAT? Je gaat hier toch niet je hele hebben en houden vertellen? Maar nee, gelukkig dat doe je niet! Waarom zeg ik gelukkig?
    Wat gaat een ander het aan? Het hoeft toch ook niet op internet te staan? Daarbij, waar haalt iemand het lef vandaan? Dat je het denkt, vermoed of wat dan ook, oké en zeker als je een vreemde bent. Bij bekende zal ik zelf ook wel opener zijn, maar tegen vreemde niet. Hoe verzinnen ze het zeg… en al zou je nooit meer seks hebben. Het is jouw leven en die van jouw man, jullie zijn gelukkig en samen met jullie kinderen. Kunnen hoop mensen nog van leren!

  • Ugh wat brutaal seg, het gaat de ander niets aan! Goed dat je nu een antwoord hebt klaarliggen, zet ze maar op hun plaats! xoxo

  • Rosaleandra:

    xxx is een prive aangelegenheid, en dat gaat niemand wat aan, punt uit.

  • Jacoba:

    Ik ben het met je eens.
    Wel moet ik zeggen dat ik sowieso vind dat mensen die op tv over bepaalde problemen praten, heel vaak impertinente vragen krijgen over seks..

  • Ik zou het me stiekem wel eens afvragen, maar het nooit durven vragen; dat vind ik veel te ver gaan. Ik vind dat sex iets heel persoonlijks en privé is, maar wel iets dat door geen handicap verhindert ‘moet’ worden. Ik vind het zelf niet fijn om te praten, dan voel ik me altijd wel ongemakkelijk. Al vind ik het eens lastig met mijn rugpijn/reuma. Ik zou het ook niet aan vreemden vertellen en ik kan ook redelijk boos worden als vreemden me dat vragen. Ik heb wel eens zoiets geantwoord in de trant van ‘ben je bang dat ik met mijn reuma een beter sexleven heb dan jij?’. Nee, hoe iedereen sex heeft is hun zaak.

  • Ik vind het wel heel erg onbeschoft dat mensen daar zo naar vragen. Dat is toch prive. Ik ben het helemaal met je eens. Goed geschreven.
    Liefs, xxx

  • Wat een goed (en mooi) geschreven persoonlijk verhaal! Wat kunnen mensen toch ontzettend egoïstisch en onbeschoft zijn zeg. Dat je je zoiets kunt af vragen oké (dus even denkt), maar dat je het dan zo maar pats boem gaat stellen die vraag zonder eerst echt goed na te denken, dat vind ik wel dom. Wat zijn er toch veel brutale mensen, jeetje. Hopelijk lezen veel van dit ‘brutale mensen’ dit stuk zodat ze zich even goed achter de oren kunnen krabben.

  • Mooie blog. Thx voor delen van je ervaring en wat dat met je doet. Persoonlijke blogs zijn altijd +1 !
    En bijpassende plaatjes… daar ben ik dol op. Kortom… superblog!

    Henk

  • Tja…niet echt een vraag waar je op zit te wachten. Toch kan ik het me wel voorstellen dat mensen het vragen, vermoedelijk vooral uit een soort van “angst”… want stel nou..dat je zelf in een rolstoel terecht komt… ik betrap me zelf weleens op de vraag “Goh, hoe zou dat werken?” (Al stel ik die vraag niet hardop, omdat ik ook wel doorheb dat dit een nogal ongemakkelijke situatie zou opleveren).

  • Norma:

    Aan mijn man is ooit gevraagd waar ik bij zat… Dat je bij der blijft zo knap.. Hij vind dat gelukkig net als ik zo’n stomme vraag dat hij antwoordde vanwege de fantastische seks…. Je zag ze ongelofelijk nadenken maar ze durfden t niet te vragen husbie en ik gierden t uit

    • Haha, wat goed gezegd! Groot gelijk, dien ze van repliek! Sommigen doen echt net alsof je leven voorbij is in onze situatie??

      • Daar lijkt het dus wel op. Aan mij wordt het nooit gevraagd, maar je kan het bij mij ook niet echt zien, tenzij ik last van mijn rug heb en krom ga lopen van de pijn.
        Maar echt dit zijn antwoorden die ik ook zou geven en er om lachen als ze kijken van “waar moet ik het zoeken, schaam”. Antwoorden die ze niet verwachten zijn het leukst om te geven en hoe verzin je het om te zeggen “dat je bij haar blijft”. Uiteraard kan het ook nog de interpretatie zijn dat verschilt, maar verwoord het dan anders dan je het bedoeld.

        Het is knap als je bij elkaar blijft en samen oud wordt ook al heb je een beperking, teveel mensen die weglopen vanwege het “er niet tegen kunnen”. Ik heb zelf zoiets van als je er niet tegen kan om met mijn beperking om te kunnen gaan zoek je het maar uit. Ik heb wat onbegrip gehad van een ex hoor, want helpen in de huishouding deed hij ook niet, terwijl ik gewoon niet kan stofzuigen. Ja, ik kan het wel, maar dan heb ik de rest van de dag alleen maar gigantische pijn. Die dingen zijn niet gemaakt om kaarsrecht te stofzuigen en hoe ouder zo’n ding hoe zwaarder, nou waardeloos dus.

        Maar om terug te komen het is echt de beste opmerking die je kan geven 😉 als iemand het zo vraagt of eigenlijk zegt.

  • Het verbaast mij sowieso vaak wat men durft te vragen. Mijn vriend en ik hebben bewust geen kinderen. Mede een eigen keus maar ook qua lijf wil ik het niet. Het is niet onmogelijk, maar ik moet nu al behoorlijk wat inleveren. Hoe vaak wij de vraag wel niet krijgen wanneer nemen jullie nou eens kinderen, zit ik vaak met grote ogen te kijken. Ik heb me voorgenomen dat ik de volgende keer mijn hoofd op tafel werp en heel hard ga huilen en dan ga gillen dat ik geen kinderen kan krijgen.

  • Geweldige reactie!!! Echt belachelijk hoe sommige mensen het durven te vragen…

  • Ik vind dat er nogal een taboe bestaat rond die vraag, maar het is natuurlijk belangrijk om de vraag op een correcte manier te stellen en te weten aan welke persoon je ze mag stellen of niet. Ik zie het een beetje als vragen aan een bejaard koppel of ze nog seks hebben, het antwoord is vaak ‘ja’, maar dat wil niemand horen hé? Het hoort er gewoon bij… met de nodige aanpassingen.

  • Jeetje, dat mensen dat durven te vragen…

  • Els:

    Dit heb je knap neergezet !
    Hopelijk gaan de mensen die zulke vragen stellen,dit ook lezen en rode oortjes krijgen.
    Jeetje,hoe durven ze!

    Dat komt niet eens in me op !
    Goed dat je de bal meteen terug kaatst.

  • Irma:

    Inderdaad erg brutaal om te vragen, al kan ik het vanuit het oogpunt van een chronisch zieke nog wel voorstellen. Iemand die zelf bijv. ook worstelt met problemen rondom seks en steun zoekt of oplossingen. Maar dat vraag je niet zomaar aan een wild vreemde. Zoiets deel je niet zomaar met iedereen en dat gaat ze ook niks aan. Ik kan me wel voorstellen dat mensen daar nieuwsgierig naar zijn, of ook bang voor zijn eigenlijk en willen weten of zoiets dan nog gaat of niet, maar naar mijn mening is dat niet een vraag die je zomaar kunt stellen aan iemand.

    • Daar heb je gelijk in, als lotgenoten onder elkaar kan dat inderdaad wel en zou ik het niet erg vinden. Dan kun je elkaar tips geven en helpen. Maar zomaar een wildvreemde die het vraagt uit nieuwsgierigheid? Nee.

  • Mieke:

    Een perfecte reactie om het terug te vragen! Houdt ze maar een spiegel voor :-) Ik ben overigens bezig om je persoonlijke artikelen te lezen, zo gaaf dat je zo positief ingesteld bent, dan mogen velen een voorbeeld aan nemen. En ja, ook ik mag wel wat vaker relativeren denk ik zo. Keep up the good work! Ennehh… ik doe het zo’n 2 x per week. (Hahaha grapje!)

  • waar vind men info over rolstoelseks ben namelijk rolstoel gebonden

Leave a Reply

Welkom op Marlevi!
Je vindt hier alles over beauty, make-up, nail-art, fashion en meer. Ook schrijf ik over chronisch ziek zijn, handicap en alles wat daarbij komt kijken, en hier lees je meer over mij en hoe ik ineens rolstoelafhankelijk en bedlegerig werd.
Bijna iedere dag vind je hier een nieuw artikel. Kijk ook eens bij de reeds verschenen blogposts, je hoeft je niet te vervelen! Enjoy!

twitterbutton.nl

error: Content is protected !!