Wat betekent beauty voor mij?

Een tijdje geleden vroeg Desirée mij of ik een artikel wilde schrijven voor haar site. Een artikel over mij, over mijn bedlegerigheid/beperkingen en over wat beauty voor mij betekent. Met liefde en plezier heb ik het geschreven en gisteren heeft ze het online geplaatst. Ik ben gisteren bedolven onder de lieve tweets, berichtjes en mailtjes, dank jullie wel daarvoor.

Veel van jullie zullen het al wel gelezen hebben bij Desirée, toch wil ik het hier ook nog plaatsen om jullie te vertellen welke plaats beauty in mijn leven heeft en hoeveel plezier het me geeft. Lees maar.

“Tijdens  de dramatische bevalling van mijn tweede kindje, slecht inschattingsvermogen van de doktoren en een (op dat moment nog niet gediagnosticeerde) erfelijke bindweefselziekte (Ehlers-Danlos), scheurde mijn schaambeen doormidden en waren mijn bekkenhelften los van elkaar. Van het één op het andere moment werd ik bedlegerig, want met twee losse bekkenhelften is de stabiliteit uit je lichaam en kun je niet meer lopen, zitten en zelfs niet in liggende positie omdraaien op een andere zij. Van een jonge, energieke moeder die geen minuutje stil kon zitten, werd ik een afhankelijke patiënte met een peuter en een baby’tje waar ik niet meer voor kon zorgen, en 24-uurs hulp in huis kreeg.

Inmiddels zijn we bijna 7 jaar, 3 grote en nog wat kleine operaties verder en zit mijn bekken inmiddels aan elkaar vast. Toch kan ik het, mede dankzij mijn EDS, nog nauwelijks belasten en de enige mogelijkheid het bekken en de bijbehorende pijn te ontzien is door te liggen, immers dan komt de druk van mijn lichaam niet geheel op het bekken aan. Lopen kan ik niet meer, zitten maar voor korte periodes (3 à 4 keer per dag maximaal een uur) in een aangepaste rolstoel. Dit betekent dat ik minimaal 20 van de 24 uur per dag op bed lig, maar meestal is dit meer.

Doordat ik op bed lig, kan ik niet ieder kledingstuk dragen dat ik zou willen. Een leuke jeans met gespen of studs doet pijn en schuurt, een laag uitgesneden shirtje is ook niet echt prettig als je op je zij ligt en je hebt bezoek (zeker niet met een E-cup, hallo boobies!). Maar ook in een rolstoel is de kledingkeuze beperkt, een kort rokje is niet zo’n goed idee, aangezien je dan een behoorlijk intiem zicht weggeeft, net als met broeken met lage band/taille. Het gemakkelijkste en meest comfortabel zijn soepele stoffen die prettig zitten, niet knellen en niet te warm zijn. Perfect hiervoor zijn de joggingsbroeken en floddershirtjes. Verreweg de meeste rolstoelers en bedlegerige patiënten kiezen voor deze kleding omdat ze zo prettig zitten of liggen.

Maar ook aan de uiterlijke verzorging ontbreekt het vaak. Het  is misschien ook niet de slimste keuze om een (groot) deel van je, vaak toch al heel beperkte, energie te besteden aan het föhnen van haren of het aanbrengen van make-up. De moeite wordt vaak niet genomen en de uiterlijke verzorging maar overgeslagen. Dat je er vervolgens bij zit of ligt als een ma Flodder, dat ‘hoort erbij’ en neemt men op de koop toe.

Ik niet.

Samen met Len bij The Body Shop 'Beauty With Heart'-event

Ik ben een beauty-liefhebster en make-up addict in hart en nieren. Bedlegerig, beperkt, chronisch ziek of rolstoelafhankelijk zijn hoeft niet te betekenen dat je niet mooi mag zijn of je zo mag voelen. Het is helemaal niet nodig jezelf te verslonzen, een groot deel van het ‘je-goed-voelen’ komt (bij mij althans) ook door een verzorgd uiterlijk. Voor mij geen joggingsbroeken maar zachte leggings met een leuk tuniekje. Na het wassen van mijn haar draai ik zachte schuimrollers in (die doen geen zeer als je ligt, je kunt er ook gewoon mee slapen) en er zit een mooie slag in mijn lokken. En natuurlijk een likje verf op mijn gezicht.

Want ook al kom ik op de meeste dagen nauwelijks buiten en zie ik weinig mensen, ik maak me dagelijks op. Op een goede dag geef ik mezelf een uitgebreide look kado, waar ik een half uurtje mee zoet ben. Op slechte dagen breng ik binnen 5 minuten concealer, eyeliner, mascara en wat blush aan, om er wat frisser uit te zien. En ja, dat kan gewoon liggend in bed. Nagels lakken trouwens ook. Het is een kwestie van een houding en handelingen zoeken die prettig werken, er is altijd wel een mogelijkheid toe.

Dat uiterlijk wel degelijk, ondanks alle tegenberichten, verschil maakt, is me al heel vaak duidelijk geworden. Ik krijg vaak te horen dat ik er ‘goed uitzie’, waardoor iedereen ook direct veronderstelt dat het dan ook goed met me gaat. Want als het niet goed met me gaat, dan hoor ik er automatisch ook slecht (lees: onverzorgd) uit te zien, denkt men. Bizar.

Verreweg de meeste mensen denken dat het leven ophoudt als je afhankelijk bent, weinig buiten komt en veel op bed ligt. Ik denk juist dat mijn leven rijker is geworden. Ik ben niet anders dan een gezond persoon, ik leef enkel wat anders. Maar naast mijn beperkingen en ziekte, ben ik gewoon een vrouw die van verzorging en make-up houdt (en van haar man en kinderen ;)).  

Vorig jaar heb ik de stap genomen om mijn blog, Marlevi, te starten en mijn verhaal te vertellen en de taboe’s die (helaas) rondom gehandicapten (wat een rotwoord!) bestaan te doorbreken. Maar bovenal, om mijn passie voor beauty, nagellak en make-up met iedereen die er van houdt te delen.

Mijn blog is één van mijn grootste bezigheden die ik heb en ik werk er met ontzettend veel plezier aan. Het geeft me het gevoel dat ik nuttig ben, ik een soort van ‘baan’ heb waar ik me voor 100% inzet en verantwoordelijk voor voel. Maar vooral heb ik ontzettend veel mensen online leren kennen die mijn passie delen en mij zien zoals ik ben, niet met een bed en rolstoel.

Het geluk dat ik ervaar op bed, wens ik iedereen toe, gehandicapt, beperkt, chronisch ziek, bedlegerig of hartstikke gezond. Laat je door niemand in welk hokje dan ook plaatsen maar kruip eruit en laat zien dat het ook anders kan. Zorg goed voor jezelf, je eigen welzijn en geluk!”

22 Responses to “Wat betekent beauty voor mij?”

  • Wat een prachtig verhaal Leontine! Zo positief!

  • Wat een mooi verhaal! 😮

  • Eve:

    Prachtig en inspirerend, je bent echt een fantastisch wijf, Leontine!

  • Santje11:

    Via het blog van Curvacious ben ik op deze site terecht gekomen. Wat vind ik het knap hoe je er mee om gaat, en je mag trots zijn op je zelf. :)

  • Lisette:

    Lieve Leontine, Ondanks alles vind ik dat je er altijd, op elke foto, mooi, verzorgd en prachtig uitziet.

    Ik vind dan ook dat je helemaal gelijk hebt, ook in 5 minuutjes kan je er net ietsje beter uitzien en dat maakt dat je je gelijk beter voelt. Gek genoeg minder ziek, en zielig.

    Al moet ik ook toegeven dat ik ook zn mn dagen heb dat ik me echt niet leuk wil aankleden, maar gewoon in mn pyjama wil hangen 😉 maar dan wel met lippenstift op mn snoet.

    Je doet t fantastisch, en je bent een groot, positief voorbeeld voor iedereen.

    • Dank je voor je lieve woorden Lisette, doet me erg goed. Ik heb ook dagen dat ik diep onder mijn dekbedje kruip hoor, maar dan wel met wat concealer en blush op ;).

  • Mooi geschreven, en ik ben het helemaal met je eens: als je ziek of gehandicapt bant hoef je je niet te verslonzen! Als ik weer eens griep of een dikke verkoudheid te pakken heb, kan ik ook heel zielig thuis in pyjama gaan zitten, maar als ik even ga douchen, kleren aantrek en een beetje make-up op doe voel ik me zoveel verzorgder en meteen minder ziek :)

  • Hoihoi,

    ik las je berichtje op Curvacious haar blog. Wow wat een sterke vrouw! Ik heb zelf samen mogen werken een tijdje met de dames achter No Body=Perfect, die kleding voor mensen in een rolstoel verkochten. Ik weet daarom hoe moeilijk het is om de juiste kleding en accessoires te vinden en dat je dan vaak al geen zin hebt om je op te tutten enzo. Ik vind het dus helemaal geweldig dat je je verhaalt deelt en deze prachtige blog bijhoudt! Petje af!
    Zelf ben ik ook behept met teveel kwalen en chronische ongein en ik heb niet altijd zin om me op te tutten, maar dit gelezen hebben ga ik toch proberen het vaker te doen. Dankjewel dat je een inspiratiebron wilt zijn!

    Lieve groetjes,
    Carolien

    • Dank voor je lieve berichtje Carolien, goed om te horen dat het je inspireert.

      Maar wat geweldig dat je hebt samengewerkt met No Body=Perfect, zal zeker een onvergetelijke ervaring zijn geweest. Ik heb ze een tijdje gevolgd, maar kan ze nu nergens meer vinden. Zijn ze ermee gestopt dat jij weet?

      • Hoi Leontine, dankjewel :)

        Ik weet het helaas ook niet wat er met NB=P gebeurd is. Ik heb in het begin geholpen door een collectie sieraden te ontwerpen en te maken voor ze. Maar helaas daarna nooit meer iets gehoord. Een tijd later was er een opheffingsuitverkoop en daarna ging alles op zwart. Ik vrees dat het niet goed genoeg liep en het geweldige idee dat ze hadden, helaas niet succesvol genoeg bleek.

  • Ik had het artikel al gelezen op Curvacious, mooi artikel!

  • manuela:

    super mooi artikel.
    je bent een sterke vrouw!

  • Karin:

    Wat een mooi verhaal en mooie woorden, ik bewonder je hoe je met je beperking omgaat.

  • Zwaar onder de indruk van je blog én daarmee van jouw. Er gaat een enorme kracht uit van je stuk hierboven én getuigd van een vanzelfsprekend gevoel van eigenwaarde én zelfliefde – ik wilde schrijven om jaloers op te zijn, maar dat doet wat je schrijft geen recht. Want jaloezie sluit het hart af, én jij helpt openen, stimuleert én bemoedigend door hoe je schrijft. Ik kom zelf net uit een fikse burnout (of zit er nog middenin, daar zijn de innerlijke stemmen het nog niet helemaal over eens) én heb zelf ervaren wat het betekend als er werkelijk geen energie noch interesse over is voor self-zorg. Terwijl ik weet hoe je ervan op kan knappen, ik ervan opknap als t wél lukt aandacht te besteden aan een gezonde binnen en een verzorgde buitenkant. Langzamerhand kan ik weer meer opbrengen en dan voel ik ook weer aan den lijve wat ik al wist en jij ook zo grandioos beschrijft, aandacht doet groeien, aandacht voor mijn uiterlijk (innerlijk is naadloos aansluitend, maar even ander hoofdstuk) versterkt t goede, openende, verbindende aspect in mij, zodat wie ik van binnen ben ook door kan schijnen in mijn ogen, haar en de rest van mijn uitstraling en gevoel van eigenwaarde.

    Als je schrijven op mij al zo’n diepe indruk maakt, kan ik alleen maar beginnen te dromen wat het voor jonge meiden en andere oudere meiden zoals ik kan betekenen, en vast al betekend, die worstelen met diepe of minder ingrijpende issues. Heel erg fijn om je en jouw blog nu echt ‘ontdekt’ te hebben en voorbij het ‘beauty’ etiketje hebben kunnen kijken doordat je meedeed aan blogpraat gisteravond.
    Ik heb zelf de gewoonte om, als ik bij een medeblogger een reactie geef die langer dan tien woorden is, dat ook bijna ongewijzigd als aparte post op mijn eigen blog te zetten omdat het dan zijn vanzelfsprekendheid al meer dan de moeite waard ook bewezen heeft, en dat ga ik in dit geval óók zeker doen deze week.
    Ik hoop je nog veel vaker te lezen en ga er mijn stinkende best voor doen dat anderen jouw blog óók onder ogen krijgen. Meiden en vrouwen, met en zonder fysieke beperking, kunnen heel veel bij jou ‘halen’ aan voorbeeld, bemoediging en inspiratie. Goud waard.

  • Irma:

    Erg inspirerend, ik ben sinds mijn 16de ook (gedeeltelijk) bedlegerig geworden. Erg knap om te zien hoe je daar mee om gaat! Zelf heb ik de energie niet om mezelf op te maken elke ochtend, maar ik merk wel dat het wel een goed iets is om te doen. Je voelt je automatisch een stukje beter wanneer je er goed uit ziet en jezelf goed verzorgt. Dat geeft toch een beter gevoel over jezelf. Ik hou zelf wel erg veel van nagelslakken, dus dat doe ik dan ook vaak (gaat inderdaad prima liggend!).
    het leven gaat inderdaad door, ook al lig je dan op bed. Ik heb zelf ook mijn eigen pagina op internet waar ik zelf sieraden verkoop en maak, internet is een geweldige uitvinding!
    Bedankt voor de bemoediging en inspiratie.

    • Dank je wel Irma :). Ben blij dat je inspiratie en bemoediging uit mijn verhaal kunt halen, doet me goed om dat te lezen want dat is ook de reden waarom ik met Marlevi begonnen ben. Ik ga zeker eens op jouw blog kijken.

  • Nanne:

    Wat een verdrietig maar tegelijkertijd een mooi en inspirerend verhaal Leontine! Ik deel je mening en passie…ook ik heb er dagen bij dat ik het huis niet uitkom, maar er gaat geen dag voorbij dat ik me niet douche, mijn haren niet föhn en mezelf niet opmaak. Ik voel me dan gewoon niet happy. Het is me overigens wel met de paplepel ingegoten, mijn moeder was vroeger mannequin en kapster en had altijd keurig gelakte nagels en was altijd perfect opgemaakt. Ik ben blij dat ik je website gevonden heb, zal hier de aankomende tijd eens uitgebreid rondneuzen want ik ben heel benieuwd, zeker ook naar jouw andere verhalen. Maar naar aanleiding van bovenstaand verhaal wil ik je alvast zeggen dat ik ontzettend veel bewondering voor je heb en dat ik je een prachtige vrouw vind! Super dat ik je mag leren kennen…

  • Mooi artikel, veel sterkte!

Leave a Reply

Welkom op Marlevi!
Je vindt hier alles over beauty, make-up, nail-art, fashion en meer. Ook schrijf ik over chronisch ziek zijn, handicap en alles wat daarbij komt kijken, en hier lees je meer over mij en hoe ik ineens rolstoelafhankelijk en bedlegerig werd.
Bijna iedere dag vind je hier een nieuw artikel. Kijk ook eens bij de reeds verschenen blogposts, je hoeft je niet te vervelen! Enjoy!

twitterbutton.nl

error: Content is protected !!